IndexIndex  PortalPortal  KalenderKalender  FAQFAQ  ZoekenZoeken  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  

Deel
 

 A little to short, dont you think?

Ga naar beneden 
AuteurBericht
Abigail

Abigail

Aantal berichten : 566

Character sheet
Leeftijd: 16
Ras: Vampier
Lover: If i'm not the one for you, then I'll wait for the day you need me.

A little to short, dont you think? Empty
BerichtOnderwerp: A little to short, dont you think?   A little to short, dont you think? Icon_minitimedo apr 14, 2011 6:51 am

Het was Abigail's eerste dag in het cafe, en ze had er totaal geen zin in. Drukke mensen, mensen die veel drinken en roddels doorvertellen over vampiers. Een zucht verliet haar mond. En zo vlug als ze kon liep ze backstage. Daar kreeg ze van haar baas een pakje mee die ze aan moest trekken. Met een vies gezicht keek ze ernaar. Het zag eruit alsof ze in de rosestraat moest werken. Ze mompelde wat en trok haar kousen en rokje uit. Ze stapte in het jurkje, vlug keek ze een paar keer om en trok daarna snel haar shirt uit. Abigail trok haar bh wat naar beneden en trok vlug de bovenkant van het jurkje aan. Ze liep naar de spiegel toe en maakte een paar rondjes om te kijken hoe het eruit zag. Vervolgens trok ze haar elastiekje uit en wapperde een paar keer flink met der haar. Ze maakte een rondje en keek van achteren hoe kort het jurkje was. Haar billen waren net bedenkt, moeiteloos trok ze haar witte kousen aan en haar zwarte lak schoentjes. Voorzichtig liep ze naar buiten, en daar stond ze dan, in dat apenpakkie aan de bar. De mannen die eraan zaten riepen wat naar der en floten. ''Kan ik wat voor u betekenen?'' vroeg ze beleefd. Waarop de man antwoordde, ''Wat kun je allemaal met 10 euro.'' met een grijns keek hij naar zijn vrienden. En een dodelijke blik van Abigail keek ze aan. Waarom moest ze zichzelf altijd in de nesten werken. Het jurkje had overigens ook enorme inkijk. Elke keer trok ze het op, maar het had geen zin. Ze pakte een doekje en maakte het aanrecht schoon. Overal lag er bier, en de mannen gingen eindelijk naar huis. Rustig liep ze achter de bar vandaan en ging ze buiten op het terras zitten. Ze trok haar jurkje iets naar beneden en bekeek de mensen die langs liepen. Zo af en toe overwoog iemand om naar binnen te gaan, maar dan besloten ze het toch maar niet te doen. Toen Abigail geroepen werd, liep ze naar binnen. Haar baas keek met een rood hoofd der aan en beval dat ze moest gaan schrobben. Ze pakte de bezem en begon langzaam de grond schoon te maken.

[Zero en Zephyr]


Laatst aangepast door Abigail op za apr 16, 2011 7:31 am; in totaal 2 keer bewerkt
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Zero
Moderator
Zero

Aantal berichten : 314

Character sheet
Leeftijd: 17 ~ 237
Ras: Vampier
Lover: You're save in my arms.

A little to short, dont you think? Empty
BerichtOnderwerp: Re: A little to short, dont you think?   A little to short, dont you think? Icon_minitimedo apr 14, 2011 7:08 am

Zijn handen waren diep in de zakken van zijn donkere spijkerbroek gestoken. Zijn zilverwitte haar wapperde iets mee op het lichte briesje dat er stond. Waar hij naar toe ging? Joost mocht het weten. ’s Avonds was hij altijd actief. ’s Avonds was hij nooit ‘thuis’ te vinden. Rond deze tijd begon hij pas echt te leven. Zijn huid en haar leken zelfs te glanzen in het donker. Maar dat was natuurlijk nooit echt zo, dat was enkel en alleen verbeelding. Toch? De nacht was zwoel en aangenaam, al maakte het hem nooit zo veel uit wat voor weer het was. ’s Avonds was hij altijd buiten ook al viel de regen met bakken uit de hemel het maakte hem niets uit. Net zoals deze avond. Het was een rare dag geweest vandaag. Met die twee meiden. Hun namen kon hij zich zelfs nog voor de dag halen. Ja zulke dingen vergat hij dan ook niet. Abigail en Amy. Onbewust moest hij grijnzen maar al snel werd zijn blik weer hard en afstandelijk. Emoties kende hij niet, had hij nooit gekend en zou hij nooit kennen zo simpel was het nou eenmaal. Hij zuchtte eens en keek naar de mensen die over straat liepen. Sommige gehaast, anderen rustig wandelend. Stelletjes die klef hand in hand liepen. Liefde.. Iets waar hij niet over na dacht. Niet over na wilde en kon denken. Zo simpel was het. Zijn benen brachten hem naar een café waar een aantal mannen luidruchtig met elkaar aan het praten was. Praten kon je het niet eens meer noemen, noemde het maar schreeuwen. Mensen.. Zero zuchtte eens en ging met zijn rug tegen het muurtje van het steegje naast datzelfde café staan. Genietend van het donker en tegelijk luisterend naar de geluiden die deze luidruchtige mensen veroorzaakten. Tot de groep weg trok en de rust wederkeerde. Tot een meisje naar buiten kwam. Een meisje met lang blauwkleurig haar, een té kort jurkje met inkijk. Hij kende haar. Wist wie ze was. Met zijn handen in zijn zakken nam hij haar op. Ze leek niet bepaald gelukkig. En toen hij iemand haar naam hoorde roepen zette hij een stap naar voren. De stem klonk dubbel en kwaad. Vast haar baas die zich ook lam gezopen had. Zero verplaatste zich zodat hij alles goed in de gaten kon houden. Abigail moest alles nog schrobben terwijl die vetzak verder ging zuipen en daarna ergens in een hoek ging liggen. Vanuit de schaduw kwam hij tevoorschijn en betrad het café. Vlak naast haar bleef hij staan. ”Zou ik één cola mogen?” vroeg hij koeltjes terwijl hij zijn blik op haar gericht hield.

_________________
A little to short, dont you think? 20p9a3s
Spoiler:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://www.silencehope.actieforum.com
Abigail

Abigail

Aantal berichten : 566

Character sheet
Leeftijd: 16
Ras: Vampier
Lover: If i'm not the one for you, then I'll wait for the day you need me.

A little to short, dont you think? Empty
BerichtOnderwerp: Re: A little to short, dont you think?   A little to short, dont you think? Icon_minitimedo apr 14, 2011 7:24 am

Die luilak zat als een zak stront in de hoek te slapen. Het stonk hier een uur in de wind naar alcohol, en Abigail, tjah Abigail moest alle vuile klusjes opknappen. Rustig ging ze met de bezem op de grond heen en weer. Overal lag chips, bier flesjes, of zakjes met gebruikte drugs. Wanneer het buiten wat rustiger werd, kwam er een koele wind het café binnen. Het bezorgde haar kippenvel en voor ze het wist stond Zero naast der. Ze keek om en zette zodra ze hem zag een paar stappen naar achteren. Het was vreemd hem hier te zien, niet dat ze het erg vond, maar dat hij haar moest zien in dit pakkie. Die overigens nog eens veel te klein was ook. ''eh, ja natuurlijk mag je een cola.'' zei ze met een glimlach op der gezicht. Ze draaide zich om en liep rustig naar de bar. Daar bukte ze voorover en pakte een cola uit de koelkast. Vervolgens maakte ze het flesje open en schonk het in een groot glas. Ze keek hem aan en drukte haar lippen op elkaar. Ze gelde het glas op het aanrecht en schonk voor der zelf een ice tea in. Ze ging op de bar kruk zitten en nam rustig een slokje van der drankje. Ze liet haar hoofd vervolgens rusten op der handen en keek naar der baas. Die ieder moment wakker kon worden. Ze schudde haar hoofd, en bekeek haar drankje. Het vocht zat rond om het glas, en buiten was het donker. Zo nu en dan zag je een lief stelletje voorbij lopen, ze dacht er wel eens aan hoe het eruit zal zien als zij daar liep, samen met iemand, een jongens, van wie ze houd en nooit meer los zou willen laten. Hoe zou het eruit zien. Ze keek naar Zero en vervolgens weer naar de glas. Het zou er prachtig uitzien, zoals een sprookje, in ieder geval. In haar dromen zal het er zo uit zien.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Zero
Moderator
Zero

Aantal berichten : 314

Character sheet
Leeftijd: 17 ~ 237
Ras: Vampier
Lover: You're save in my arms.

A little to short, dont you think? Empty
BerichtOnderwerp: Re: A little to short, dont you think?   A little to short, dont you think? Icon_minitimevr apr 15, 2011 7:02 am

Hij bracht zijn hand langzaam naar zijn keel alsof die droog was. Wat eigenlijk ook zo was. Hij had dorst, en niet zo´n klein beetje ook. Hij had vandaag nog niet de kans gehad een van zijn bloedzakken te nuttigen. Iets waar hij nu spijt van zou krijgen. Hij likte eens langs zijn lippen en wendde snel zijn hoofd af toen Abigail zich over de bar boog waardoor hij net onder haar rokje had kunnen kijken. Met een gereserveerde koele blik op zijn gezicht keek hij de andere kant op. Tot hij het geluid hoorde van een glas dat op de bar werd gezet. Zijn ogen gleden naar het glas. Gevuld met de donkere frisdrank. Eigenlijk had hij helemaal geen zin in Cola gehad maar goed. Hij moest toch op een manier er voor zorgen dat zijn dorst gelest werd. Ook al was de dorst die hij had maar op één manier te lessen. Zorgvuldig observeerde hij zijn glas. Het was vochtig en een druppel rolde naar beneden. Net op het moment dat het op de bartafel zou vallen griste hij het glas en nam en een slok van. Vanboven zijn glas keek hij toe hoe Abigail haar drankje nuttigde. Keek toe hoe ze vervolgens haar hoofd op haar handen liet rusten en keek naar de man in de hoek. Zero zuchtte bijna onhoorbaar en sloot zijn ogen. Zijn gevoel sprak boekdelen. Die vertelden hem namelijk wat dit meisje voor hem was. Hij merkte het aan haar geur. Haar ogen. Het was iets wat niet te verklaren was. Alsof je ontdekte dat je niet meer de enigste van je soort was. Want hij kon zich wel tot een zekere soort rekenen. Nee, het was al wel duidelijk dat hij geen gewone jongeman was. In de schemer van het café liet hij zijn ogen rood oplichten toen hun blikken elkaar weer kruisten. Als het goed was zou dat haar genoeg zeggen. Volgde daarna haar blik naar buiten, naar de stelletjes en meteen werd zijn blik nog harder. Nog kouder. Zo dan niet nóg afstandelijker. Zero was niet het type dat lief had, dat aardig deed of om anderen gaf. Tenminste, niet om de mensheid. Het was al weer jaren geleden dat hij soortgenoten had gezien. De laatste was.. zijn broertje geweest. Zero balde zijn hand tot een vuist. Zijn andere hand zette zo´n enorme kracht op het glas dat het uiteen spatte. Cola klotste op de grond. Bloed droop van zijn hand. Bloed.. De geur van vers bloed. Meteen bracht hij zijn hand naar zijn mond en likte het bloed er van af. Het was erger als het leek en zou vanzelf wel weer helen. In een waas zocht hij naar een doekje en keek Abigail verontschuldigend aan. Met dat hij bezig was hoorde hij gestommel. De eigenaar van het café was wakker geworden en keek Abigail woedend aan. Riep dat ze een vuile hoer was. Dat ze haar klanten niet naar haar werk mee moest nemen. Zero was er niet bang voor een mens te doden mocht het noodzakelijk zijn. Een straaltje bloed liep uit zijn mondhoek en met één grote stap stond hij voor de dikke, fatsige vent die al een vinger naar het blauwharige meisje uit had gestoken in een poging haar een klap te verkopen. Met zijn ijzersterkte blik sloot hij zijn vingers om de arm van de man en keek hem ijskoud aan.

[Ik hou het nog even geheim wat Zero gaat doen xd]

_________________
A little to short, dont you think? 20p9a3s
Spoiler:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://www.silencehope.actieforum.com
Abigail

Abigail

Aantal berichten : 566

Character sheet
Leeftijd: 16
Ras: Vampier
Lover: If i'm not the one for you, then I'll wait for the day you need me.

A little to short, dont you think? Empty
BerichtOnderwerp: Re: A little to short, dont you think?   A little to short, dont you think? Icon_minitimevr apr 15, 2011 7:27 am

Wanneer hij haar aankeek, en zijn ogen gloeide wist ze het zeker hij was een van hen, een van die bloedzuigers, een van die mensen die anders zijn. Hij was nog perfecter dan ze had verwacht, beter mooier en mysterieuzer. Maar haar dagdroom werd verstoord, Zero had het glas kapot geknepen, de glas splinters vlogen in het rond, en een aantal kwam er op haar benen. Ze veegde her eraf met haar hand. Maar haar neus rook iets, iets lekkers, iets wat ze niet kon weerstaan. Bloed, ja ze rook bloed. Vlug draaide ze haar hoofd om en keek naar de hand van Zero. Vervolgens keek ze weer naar zijn ogen, die gericht waren op die van haar, een blush kwam er op haar wangen, en zijn onschuldige ogen maakte alles goed. Ze richtte haar blik weer op het bloed, en ze balde haar vuisten. Ze moest zich inhouden om ook maar een beetje van het bloed te proeven, ruiken of wat dan ook. Ze kneep haar ogen dicht en stond vlug op. Achter de bar haalde ze een doekje en een EHBO kist vandaan. Ze legde voorzichtig het doekje op zijn hand, en keek hem even verlegen aan. Ze kon haar ogen niet van hem afhouden, maar ze moest wel, zo had hij iets door, of vond hij haar raar. Ze maakte de EHBO kist open en pakte er een verband uit. Voorzichtig maakte ze het verband vast aan zijn hand, maar de rust werd verstoord door haar baas, hij stond op met veel lawaai en wees naar haar. Ze liet haar hoofd vallen, en legde haar handen op haar benen. ''JIJ VUILE HOER'' riep hij naar der, ze schudde haar hoofd heen en weer en ze durfde hem niet meer aan te kijken. ''JE HOORT JE KLANTEN NIET MEE NEMEN.'' Weer schudde ze haar hoofd, maar plots was het stil. Zero was opgestaan en liep naar der baas toe. Hij pakte zijn hand vast en keek hem met een kille blik aan. Wat ging hij doen, toch niet vermoorden, nee toch!

-FLUTPOST fukk you xd ;c-
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Zero
Moderator
Zero

Aantal berichten : 314

Character sheet
Leeftijd: 17 ~ 237
Ras: Vampier
Lover: You're save in my arms.

A little to short, dont you think? Empty
BerichtOnderwerp: Re: A little to short, dont you think?   A little to short, dont you think? Icon_minitimevr apr 15, 2011 8:05 am

Hij zag haar blik. Begreep hem niet. Of wilde hij hem niet begrijpen? Hij zou haar alleen maar pijn doen. Zero was iemand van weinig woorden. Toonde geen emoties en sloot zich volledig af van de buitenwereld. Het zou moeilijk zijn hem te bereiken. Maar ondanks dat alles was hij eerlijk. Nou ja voor zover hij eerlijk kon zijn. Vroeger had hij een hart. Heel erg vroeger dan maargoed. Het nodige was gebeurd en dat had een hoop veranderd. Hij was veranderd. Niet dat hij vrolijk al een spraakwaterval was geweest maar hij was anders geweest. Tot die ene dag. Die dag dat zijn verleden, heden en toekomst veranderde. Drastisch veranderde. Niemand kende de Zero van voor het ongeluk. Wat eigenlijk geen ongeluk bleek te zijn zo had hij enige tijd geleden ontdekt. Automatisch kneep hij nog harder in de armen van de man. Hij moest zich inhouden voor hij de arm van de man zou verbrijzelen. Ze had zijn wond verzorgd, en dat terwijl ze ook van zijn bloed zou kunnen drinken. Hij had geen idee gehad of hij zichzelf had kunnen inhouden. Als zij het was geweest wiens bloed rijkelijk gevloeid had. De ijzerachtige geur van bloed. Warm bloed dat over haar huid rolde. Van haar hand druppelde. Zero likte het bloed uit zijn mondhoek weg. Zijn blik liet de man niet los. Niet voordat hij er zeker van was dat deze man geen problemen ging veroorzaken. Dan zou hij hem namelijk uit de weg moeten ruimen. Maar in plaats daarvan haalde hij uit met zijn andere arm en raakte de man voor tegen zijn hoofd. Die zou wel even buiten westen zijn. Daarna legde hij zijn handen op zijn hoofd, sloot zijn ogen en zorgde ervoor dat hij dit alles zou vergeten. En vooral hém zou vergeten. Snel ruimde hij de zooi op. Als een wervelwind ging hij door het café tot alles er weer op en top bij stond. Toen stond hij weer plots naar Abigail. Die stond nog altijd met de lap waar zijn bloed op zat in haar hand. Met zijn hand die zojuist nog gewond was pakte hij haar arm vast. Diezelfde hand had zich alweer geheeld. Hij pakte haar bij haar bovenarmen vast en drukte haar tegen de bar aan. Keek haar doordringend aan en sprak toen. Zijn hoofd enkele centimeters van de hare. ”Kleed je om en ga mee” was het enige wat hij zei. Zijn violetkleurige ogen zeiden niets, bleven koud. Hetzelfde als zijn gehele uitdrukking. Misschien ging hij deze nacht eens niet alleen doorbrengen..

_________________
A little to short, dont you think? 20p9a3s
Spoiler:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://www.silencehope.actieforum.com
Abigail

Abigail

Aantal berichten : 566

Character sheet
Leeftijd: 16
Ras: Vampier
Lover: If i'm not the one for you, then I'll wait for the day you need me.

A little to short, dont you think? Empty
BerichtOnderwerp: Re: A little to short, dont you think?   A little to short, dont you think? Icon_minitimevr apr 15, 2011 8:23 am

Wanneer de man op de grond viel keek ze geschrokken, vlug liep ze er heen en zakte op haar knieën. Had hij hem nou vermoord, of bewusteloos gemaakt. Ze legde twee vingers in zijn nek en merkte al gauw een hartslag op. Rustig liep ze terug naar de bar, Zero maakte alles schoon en voor ze het wist pakte hij haar arm vast. Haar arm knelde een beetje, en zijn gezicht zat een aantal centimeter van de hare af. Als ze lef had drukte ze haar lippen op die van hem, maar dat deed ze niet. Nee dat zou niet juist zijn geweest. Ze keek naar haar benen en merkte een aantal bloedspetters op. Langzaam ging ze er met haar vinger langs en stopte haar wijsvinger in haar mond. Het bloed was niet meer warm, maar alle beetjes helpen. Haar vader had der streng opgevoed, alle bevelen na te komen, en vooral voor mannen je uiterste best te doen, maar toen haar vader overleed wat ze in een dip, en heeft ze veel mensen pijn gedaan. Dat wou ze goed maken, door beleefd te zijn en te doen wat mensen vroegen. Dus ook dingen te doen voor Zero. Hij zei dat ze zich moest omkleden en daarna met hem moest meekomen. Vlug liep ze naar de achterkant en trok der jurkje uit. Ze pakte haar broek en trok die vlug aan. Vervolgens trok ze haal vans en een wit topje met een baby roze vest aan. Ze pakte een borstel uit haar tas en kamde vlug haar haar. Ze trok het naar voren en maakte een paar rondjes voor de spiegel. Haar vertrouwde kleren, weer helemaal terug. Het voelde beter om in haar eigen kleren te zitten. En niet in een of ander playboy pakkie. Ze liep terug naar de bar en keek naar Zero, die ondertussen bij de deur stond te wachten. Ze liep naar hem toe en greep hem bij zijn hand. Ze trok hem mee de straat op en glimlachte tevreden. Vervolgens liet ze zijn hand weer los en keek hem vragend aan. ''Waar gaan we heen?'' vroeg ze. Ze ging voor hem staan. Er liepen zo af en toe een paar mensen langs die vreemd opkeken.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Zero
Moderator
Zero

Aantal berichten : 314

Character sheet
Leeftijd: 17 ~ 237
Ras: Vampier
Lover: You're save in my arms.

A little to short, dont you think? Empty
BerichtOnderwerp: Re: A little to short, dont you think?   A little to short, dont you think? Icon_minitimevr apr 15, 2011 8:40 am

Zero keek haar aan. Misschien waren het gevoelens van blijdschap die hij niet tot uiting kon laten komen juist omdat hij geen gevoelens al die kende. Hij bleef koel en gereserveerd. Maar hij kon niet ontkennen dat het hem goed deed weer onder soortgenoten te zijn. Hij wist niet wat Abigail er van dacht, maar ze wist nu wel wát hij was. Onwillekeurig gleed zijn blik van haar ogen naar beneden. Naar haar ontblote benen waar enkele bloedspetters op zaten. Ergens diep in zijn keel gromde hij eens zacht. Hij moest zich inhouden. Hij had het zichzelf bevolen. Geen bloed drinken. Hoewel dat erg moeilijk voor hem was. Want de verleiding was erg groot. Hij huiverde dan ook toen hij zag hoe Abigail met haar vinger langs haar been streek en die vinger in haar mond stopte. Dit was niet goed. Hij volgde haar met zijn koele blik terwijl ze naar de café eigenaar liep. En ook waarneer ze naar een kamertje achter een deur ging waar ze zich hoogstwaarschijnlijk aan het omkleden was. Want toen ze terugkwam droeg ze een broek, topje en een roze vest. Zero knikte kort en keek haar even aan. Om haar baas hoefde ze zich geen zorgen te maken. Die zou morgen met een dikke kater wakker worden en zich enkel herinneren dat hij zich lam gezopen had. Ze waren eindelijk klaar om te gaan. De koele nacht te gaan verkennen. Het was lange tijd geleden geweest dat hij dat niet meer alleen had gedaan. Hij voelde hoe haar hand de zijne omklemde. Het liefste had hij die eruit getrokken maar hij besloot haar maar te volgen. Maar hij moest zich inhouden. De geur van haar bloed drong weer in zijn neus door. Nee. Hij wilde haar immers niet kwetsen. Ze draaide zich vlak voor hem om en keek hem vragend aan. Hij had niet echt een antwoord op haar vraag. Haalde zijn schouders op en stak vlug zijn koude handen in zijn zakken. ”Naar een rustigere plek” zei hij koeltjes met een blik op de mensen die hen aankeken. Zero moest de neiging onderdrukken hen niet aan te vliegen. Adrenaline raasde door zijn lijf na de geur van bloed. Zowel zijn als háár bloed. Hij beet op zijn lip om zich ergens anders op te concentreren. Zijn vingers gleden over de ring die hij in zijn zak had. Die hij altijd in zijn zak had. Gekregen van zijn moeder. Een lange, lange tijd geleden. Het zorgde ervoor dat hij zijn hoofd weer wat helderder kon maken. Maar dat ging maar moeilijk. Al helemaal nu Abigail nog naast hem liep. Waarom hij naar haar toe gegaan was. Waarom hij haar ‘gered’ had van die fatsnek. Waarom hij nu naast haar liep. Het viel niet te verklaren. Zero bleef nou eenmaal onvoorspelbaar.

_________________
A little to short, dont you think? 20p9a3s
Spoiler:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://www.silencehope.actieforum.com
Abigail

Abigail

Aantal berichten : 566

Character sheet
Leeftijd: 16
Ras: Vampier
Lover: If i'm not the one for you, then I'll wait for the day you need me.

A little to short, dont you think? Empty
BerichtOnderwerp: Re: A little to short, dont you think?   A little to short, dont you think? Icon_minitimevr apr 15, 2011 9:30 am

Een rustige plek, wat is een rustige plek, een plek waar je alleen kun zijn, of een plek waar je jezelf kunt zijn. Ze keek Zero aan tijdens het lopen hij zat wat te klooien in zijn zak. En Abigail draaide haar hoofd weg. Ze rolde haar mouwen op en keek op haar horloge, het was tijd, tijd om naar huis te gaan. Ze bleef staan maar Zero liep door. Hij bleek het niet door te hebben. Als ze nu niet thuis kwam kreeg ze grote problemen., met haar vader en haar moeder. Ze zouden haar opsluiten en nooit meer laten gaan. En is Zero dat waard? Ze wist het niet. Ze vond het fijn om in zijn buurt te zijn maar eigenlijk meer ook niet. Het was het gevoel dat je iemand van je eigen soort hebt gevonden iemand waarmee je kon praten en doen wat je wou, en dat was hij nou niet echt. Je kon niet met hem praten, hij was geen spraakwaterval, hij hield dingen liever voor zichzelf. En Abigail was juist het tegenovergestelde. Alhoewel ze sommige dingen liever voor zichzelf hield praatte ze toch ook wel veel, maar dan over koetjes en kalfjes. Maar als Zero er was, had ze het gevoel dat ze beter haar mond moest houden omdat hij toch niks zou zeggen. Hij was nu al een stukje verderop, en mensen keken haar raar aan. misschien kwam het doordat der haar niet zat, of misschien omdat ze er gewoon raar uitzag. In de verte liep een stelletje hand in hand. De man was dronken en sloeg met zijn hand alles omver, zo raakte hij ook Zero. Wedde dat hij dat niet pikte. De vrouw gaf hem haar excuses en en liep vlug door. Toen de man bij Abigail kwam bleef hij staan. Een vieze geur van alcohol kwam binnen haar lucht, en de man keek haar flink aan. Van onder naar boven, en dan vooral nog even naar haar kont en der borsten. De man stak zijn hand uit en gaf een flinke klap op zijn kont. Abigail stond stijf en duwde de man vervolgens weg. De vrouw nam hem mee en begon flink op hem te mopperen. Nu zagen de stelletjes er plots een stuk minder leuk uit. Ze keek achter der en zag dat het een aardig stuk terug was. Het had toch geen zin meer om terug te gaan, ze zou toch wel op der donder krijgen, en haar ouders zouden toch wel teleurgesteld zijn. Maar een kans om met een soortgenoot te zijn krijg je niet vaak. Vlug sprintte ze naar Zero toe. Voorzichtig ging ze weer naast hem staan, in een rustig tempo liep ze hem mee, waar naar toe? Ze had geen enkel idee. Haar huis leek steeds verder weg te zijn, en in haar gedachten zat ze en nog steeds mee. Het werd kouder en ze knoopte haar vestje dicht, niet dat het veel zin had maar voor haar gevoel leek het wel zo. Ze legde haar armen om der heen en wreef langzaam heen en weer. De maan was vol, en haar ogen glinsterde helder.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Zero
Moderator
Zero

Aantal berichten : 314

Character sheet
Leeftijd: 17 ~ 237
Ras: Vampier
Lover: You're save in my arms.

A little to short, dont you think? Empty
BerichtOnderwerp: Re: A little to short, dont you think?   A little to short, dont you think? Icon_minitimeza apr 16, 2011 1:26 am

Zero was zo met zichzelf bezig dat hij niet in de gaten had dat Abigail was blijven staan. Hij was zo in gedachten verzonken geweest dat hij niet had opgemerkt dat ze was blijven staan. Je kon hem vragen waarom hij bij haar bleef. Daar kon hij echter geen antwoord op geven. Net zoals het feit dat hij zich geroepen voelde haar te beschermen. Tegelijk wilde hij afstand bewaren. Aangezien hij nou niet bepaald iemand was die snel lief had en vriendelijk was. Hij was koeltjes tegenover iedereen. Dat hij tegen Abigail sprak en bij haar bleef was al zeer bijzonder. Twee mensen kwamen zijn kant op. De man had moeite met recht te lopen en was overduidelijk dronken. Wat was dat toch met die mensen met hun rare gewoontes? Met dat de man langs liep haalde hij uit waardoor hij Zero raakte. Meteen stond die stijf stil, zijn handen nog in zijn zakken. De vrouw die naast de man had gelopen verontschuldigde zich wel honderd keer en Zero keek haar ijskoud aan. Daarna keek hij naar de man, hij spande zijn kaken en in zijn zakken balde hij zijn handen tot vuisten. Echter wist hij zich nog te beheersen. Terwijl hij de vrouw aan bleef kijken die zich nog steeds aan het verontschuldigen was. Was de dronkenlap op Abigail af gelopen. Vanuit zijn ooghoek zag hij het blauwharige meisje staan. Onzeker tegenover de dronken man. In een flits stond hij achter hem. Op zijn hielen gevolgd door de vrouw die de man aan zijn arm trok en zich nogmaals verontschuldigde. Zijn linkerhand had hij al uit zijn zak gehaald en die dreigend op de schouder van de man gelegd. Toen de vrouw de man weer meetrok liet hij los en liet zijn arm langs zijn lichaam vallen. Zijn violetkleurige ogen vonden die van Abigail en hij keek haar onderzoekend aan. ”Heeft hij je wat gedaan?” vroeg hij zonder zijn blik van haar los te maken. Nogmaals keek hij haar onderzoekend aan. Ze kwam dichter bij hem staan. Hij had de twijfels op haar gezicht gezien. Maar er naar vragen deed hij niet. Zo zat hij niet in elkaar. Hij verwachtte geen vragen dus zou hij ze zelf ook niet stellen. Plus dat het hem vaak niet zoveel uitmaakte. Abigail sloeg haar armen om zichzelf heen en keek naar de maan die in haar ogen weerglansde. Het werd ook kouder. Het zou nog vijf uur duren voor de zon op zou komen. Zero zuchtte zachtjes en voor een moment sloot hij zijn ogen waarna ze verder liepen. Waarheen? Richting de kade. Daar was het rond deze tijd altijd rustig. Rustig wandelde hij met Abigail naast haar. Verder werd er geen woord gesproken. Iets wat Zero toch niet echt deed. De kade strekte zich voor hen uit. Met een bankje aan het einde. Het water was donker en de heldere maar die vol was weerspiegelde in het glanzende water. Zero plofte neer op de bank en klopte naast zich terwijl hij naar Abigail keek. Oké misschien stelde hij haar aanwezigheid dan toch wel op prijs..

_________________
A little to short, dont you think? 20p9a3s
Spoiler:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://www.silencehope.actieforum.com
Abigail

Abigail

Aantal berichten : 566

Character sheet
Leeftijd: 16
Ras: Vampier
Lover: If i'm not the one for you, then I'll wait for the day you need me.

A little to short, dont you think? Empty
BerichtOnderwerp: Re: A little to short, dont you think?   A little to short, dont you think? Icon_minitimeza apr 16, 2011 2:19 am

Wanneer de man weg was kwam Zero eraan, hij keek der aan met en beschermende blik. En wanneer hij vroeg of hij iets gedaan had voelde ze zich al meteen een stuk beter, ze wou meteen ja zeggen maar dacht van te voren eens goed na. Want stel dat ze ja zegt, misschien gaat hij hem dan slaan, net als haar baas, uhm ex-baas. Zometeen raakt deze man ook bewusteloos. Nee, ze besloot om te zeggen dat hij niks had gedaan, en dat terwijl het klink klare onzin is. der ''Nee, hij heeft niks gedaan.'' zei ze terwijl ze op der lip beet, ze beet zo hard dat er een beetje bloed uit vloeide. Snel ging ze er met haar tong langs heen. Ze keek voor zich uit, ze wist waar ze heen gingen, de kade, dat was gewoon overduidelijk. Dit pad had ze al zo vaak gelopen dat ze het gewoon blindelings wist. Maar voor ze ook maar iets door had gingen de lantarenpalen flikkeren, het licht ging steeds aan en uit, en toen gebeurde het hoor, de lantarenpalen vielen uit. Het was pik donker en je hoorde dingen die je voorheen niet hoorde, zoals honden die blafte of kroeg liedjes zwervers die van hun bankje afvielen of vleermuizen die langs je oren zoefde. Nee, Abigail was niet iemand die graag in het donker zit, en al helemaal niet met iemand die niks zegt. In de verte zag ze de maan schitteren in het water, ze was vlakbij de kade dat wist ze zeker. Zero ging haar voor en ging op een bankje zitten, hij klopte naast zich, een gebaar dat ze bij hem moest gaan zitten, een gebaar voor haar dat ze loskwamen. Voorzichtig ging ze naast hem zitten, niet tegen hem aan, nee zeker niet. Nee, ze ging op het puntje zitten, ze wist niet zo goed wat ze moest doen. Ze draaide zich om en bekeek zijn ogen. Die glinsterde prachtig door de maanlicht, en zo nu en dan kwam er een briesje voorbij. Haar haar ging dan mee met de wint. Het was al ongeveer rond 01:00 uur, en ze was bekaf. Haar ogen vielen steeds een beetje dicht, maar dat zou ze niet, niet nu, niet op dit moment. Maar ze kon er niet tegen op, haar ogen vielen dicht, en met haar hoofd lande ze op zijn schouder.

-sorry voor kortheid, komt doordat hij telkens wegviel xd-
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Zero
Moderator
Zero

Aantal berichten : 314

Character sheet
Leeftijd: 17 ~ 237
Ras: Vampier
Lover: You're save in my arms.

A little to short, dont you think? Empty
BerichtOnderwerp: Re: A little to short, dont you think?   A little to short, dont you think? Icon_minitimeza apr 16, 2011 2:39 am

Zero wist dat hij niet bepaald aangenaam gezelschap was maar hij deed echt zijn best aardig te zijn. Wilde haar niet kwetsen en beter leren kennen. Nou zou dat natuurlijk geweldig gaan aangezien hij zo’n drukke en spraakzame jongen was. Toen Abigail had gezegd dat de man haar niets had gedaan had hij haar niet geloofd. Hij had het in haar ogen gelezen. Waarschijnlijk was ze bang geweest dat hij de man zou hebben vermoord of zo. Even krulden zijn mondhoeken iets omhoog waarbij zijn scherpe hoektanden zichtbaar werden. Ze had hem sneller door dan hij verwacht had. Het duurde echter niet lang of zijn gelaat was weer hard en koud. Zijn gedachten schoten naar zijn neefje Zephyr. Hij was familie van zijn vaders kant. Ze leken ook absoluut niet op elkaar. Nou ja hun karakters lagen misschien aardig bij elkaar maar in tegenstelling tot Zero was Zephyr makkelijker en beter in het voeren van gesprekken. Hijzelf was gesloten, koud en had daar gewoon geen zin in. Zo simpel was het. Hij wist ook wel dat hij alle meisjes zou kunnen krijgen mocht hij het willen maar zo was hij niet. Want dat wilde hij ook niet. Hij voelde zichzelf niet zo’n macho. Zo’n mooiboy bij wie het maar om één ding ging. Ja hij had verkeerde dingen gedaan in zijn leven. Maar hij had er absoluut geen spijt van. Dingen gingen zoals ze gaan en dat was niet tegen te houden. De gedachtes aan Zephyr verlieten echter al gauw weer zijn hoofd. De straatverlichting begon te flikkeren en na een paar flitsen waren ze uit. Het was aardedonker en enkel de maan verlichtte dit stukje van de aarde nog. Zero voelde de druk tussen hen en Abigail. Ze zat op het puntje van de bank en scheen zich nog niet echt te kunnen ontspannen. Het duurde echter niet lang toen hij haar oogleden zwaar zag worden tot ze uiteindelijk dichtvielen. Gevolgd door haar hoofd dat tegen zijn schouder leunde. Even verstijfde hij. Maar toen hij bemerkte dat ze sliep ontspande hij en trok voorzichtig zijn vest uit en hing die om haar schouders zodat ze het niet koud zou krijgen. Zero staarde voor zich uit, de maan weerspiegelend in zijn violetkleurige ogen. Na een tijdje hoorde hij stemmen dichterbij van een groepje jonge mannen. Datgene wat hij nu deed was een grote stap in zijn hele bestaan. Beschermend sloeg hij een arm over Abigail heen en drukte haar iets meer tegen hem aan. Heel voorzichtig omdat hij haar niet wakker wilde maken.

_________________
A little to short, dont you think? 20p9a3s
Spoiler:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://www.silencehope.actieforum.com
Abigail

Abigail

Aantal berichten : 566

Character sheet
Leeftijd: 16
Ras: Vampier
Lover: If i'm not the one for you, then I'll wait for the day you need me.

A little to short, dont you think? Empty
BerichtOnderwerp: Re: A little to short, dont you think?   A little to short, dont you think? Icon_minitimeza apr 16, 2011 3:15 am

Lichtelijk voelde ze eerst een vest om der heen worden gelegd, vervolgd door een arm. In de verte hoorde ze geluiden, luidruchtige jongeren. Waarschijnlijk deed die het alleen daarom. Ze opende haar ogen een klein beetje, ze kneep haar ogen weer samen en zag dat het een stuk of 8 jongeren waren. Ze keek weer naar Zero, en een kleine glimlach verscheen er op haar snoet. Ze kneep haar ogen weer dicht en wachtte tot de jongeren voor bij waren. Ze riepen wat onnozele dingen zoals; goed gedaan, leuk meisje heb je en laat haar maar niet los hoor. Ze wiebelde wat met haar voeten en deed haar ogen weer open. ''Dankje, denk ik.'' Abigail ging weer rechtop zitten en keek hem aan. Ze schoof wat dichterbij en zag dat de lantarenpalen het weer langzamerhand deden. Er scheen recht boven hun een paal, het licht stond op hun gericht. Zijn zilvergrijze haar glom en zijn violetkleurige ogen waren mooier dan voorheen. Een blush verscheen op haar wangen en ze rolde weer haar mouw op. ''Ik denk dat ik naar huis moet gaan, anders kom ik nooit meer buiten.'' zei ze bescheiden. ''Of, je moet een slaapplaats hebben?'' zei ze uitdagend. Er verscheen een grijns op haar snoet en ze stond op. Ze pakte zijn hand en tilde hem overeind. Vervolgens trok ze hem mee de straat op. Ze liet zijn hand weer los en keek om zich heen. Er moest hier toch ergens een slaapplaats zijn. Misschien kunnen ze samen naar haar huis gaan, nee dat gaat hem niet worden, nee ze moesten een slaapplaats hebben waar niemand is. Of ze moest gewoon naar huis gaan, en hem met rust laten. Als ze ooit een jongens mee naar huis nam, zou hij de eerste zijn. Haar vader wees alle jongens die ze had af, maar dat kwam voornamelijk doordat het allemaal gewone jongens ware, Zero is de eerste jongen van haar eigen soort, de eerste jongen waar haar vader hopelijk niet op afknapt. Als ze iets krijgen, dat is eigenlijk de vraag waar ze het meest mee zit, misschien heeft ze dit gevoel gewoon omdat ze vrienden zijn, of, nee. Ze is verliefd dat staat vast.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Zero
Moderator
Zero

Aantal berichten : 314

Character sheet
Leeftijd: 17 ~ 237
Ras: Vampier
Lover: You're save in my arms.

A little to short, dont you think? Empty
BerichtOnderwerp: Re: A little to short, dont you think?   A little to short, dont you think? Icon_minitimeza apr 16, 2011 3:55 am

De drang om haar te beschermen was groot. Groter op dit moment dan de drang om zich weer helemaal af te sluiten voor anderen. Iets wat hij in de jaren gewoon was geworden. Maar bij haar voelde hij zich redelijk op zijn gemak. Werd iets openen en liet wat van zichzelf zien. Heel voorzichtig en stukje bij beetje. Omdat hij zich nooit meteen helemaal zou geven. Daar had hij wel van geleerd. Zero heeft nooit echt een relatie met een meisje gehad. Nee, ten eerste omdat zijn ouders het niet goed zouden keuren en ten tweede omdat hij onbereikbaar leek te zijn. Maar was het misschien niet eens goed om wat socialer te zijn? Nee, daar geloofde hij eerlijk gezegd niet in. Na alles wat er gebeurd was was dat nou eenmaal niet zo makkelijk. Hij haalde een hand door zijn haar en wierp een zijdelingse blik op Abigail die vredig lag te slapen. Onwillekeurig verscheen er een lichte grijns op zijn gezicht want ergens mocht hij haar wel. Het groepje jongens riep naar hem dat hij het goed voor elkaar had en dat hij een goede vangst had voor deze nacht. Zero wierp ze echter een dodelijke blik toe. Daar ging het hem absoluut niet om! Zo’n type was hij nou ook niet. Al snel vertrokken ze weer. Maar goed ook voor hen.. Hij zag haar voeten wiebelen en was in de veronderstelling dat ze wakker was. Toen ze naar hem opkeek en hem bedankt knikte hij kort. ”Kleine moeite.” was het enigste wat hij zij. Toch bleef hij haar aankijken. Keek toe hoe ze haar mouw oprolde en een blik op haar horloge wierp. Daar had hij eigenlijk niet eens aan gedacht. Zijn pleegouders waren het van hem gewend dat hij de nachten nooit thuis door bracht maar hoe was het met de ouders van Abigail gesteld? Zouden dat mensen zijn? Of zouden het ook vampiers zijn? Dan zou hij ze wel willen ontmoeten. Abigail ging rechtop zitten en kwam iets dichterbij. Zero had het helemaal niet koud dus liet zijn vest rond haar schouders hangen. Zijn arm had hij echter nog steeds onbewust om haar heen geslagen. De lampen sprongen aan en ineens was alles weer verlicht. Zero knipperde met zijn ogen tegen het felle licht maar was er al snel weer aan gewend. De blush op haar wangen was hem echter niet ontgaan. Waar zou ze nu aan denken? Hij hield zijn hoofd een tikkeltje scheef terwijl hij haar aankeek en knikte toen nogmaals en onbewust verscheen er even een grijns rond zijn lippen toen hij haar gezicht zag en de blik in haar ogen. ”Dat zou toch zonde zijn. De nachtelijke uurtjes zijn de mooiste van de gehele dag. En om je vraag te beantwoorden ik slaap niet veel, maar als jij er eentje in gedachten hebt?” het was bijna onwerkelijk dat hij zoveel zei. Nou ja hij mocht best wel wat meer praten want echt spraakzaam was hij nog niet tegenover haar geweest. Hij verwijderde zijn arm rond haar schouder die als snel weer vast gepakt werd waardoor hij omhoog getrokken werd. Blijkbaar had ze al een slaapplaats gevonden. Hij rekte zich eens uit en vouwde zijn armen achter zijn hoofd terwijl hij achter haar aan liep. Hem maakte het niet zo veel uit waar ze hem heen bracht. Hij had toch de hele nacht.

_________________
A little to short, dont you think? 20p9a3s
Spoiler:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://www.silencehope.actieforum.com
Abigail

Abigail

Aantal berichten : 566

Character sheet
Leeftijd: 16
Ras: Vampier
Lover: If i'm not the one for you, then I'll wait for the day you need me.

A little to short, dont you think? Empty
BerichtOnderwerp: Re: A little to short, dont you think?   A little to short, dont you think? Icon_minitimeza apr 16, 2011 4:26 am

langzamerhand begon hij steeds meer te lachen, en te praten ze had het voor elkaar hoor. Ze grinnikte zacht nu alleen nog een slaapplaats vinden. Maar voor ze iets door had trilde haar telefoon in der zak, ze pakte haar telefoon uit der zak en zag al meteen dat het haar moeder. Ze twijfelde even of ze op moest nemen en deed het toch maar. Een zware stem klonk er door de telefoon, en hij was niet zo zacht ook. Waarschijnlijk kon Zero hem ook horen. ''Waar ben je Abigail, kom onmiddellijk naar huis.'' weer beet ze op haar lip. ''Ik moet toch zeker niet je oom halen hé.'' nee niet haar oom, haar oom is verschrikkelijk gemeen en een buitenstaander van haar familie. Wanneer je als vampier niet goed je best doet, kun je problemen krijgen bij het huis front zo kun je levenslang huisarrest krijgen, en dan ook echt levenslang maar je kunt ook bij een ander familie lid moeten komen wonen. En ze wou echt neit naar haar oom. Er gingen geruchten rond dat haar nichtje nooit meer terug is gekomen, en dat ze is vermoord. Allemaal door haar oom. Nee ze wou echt niet naar haar oom. Ze liet haar hand hangen, en de zware stem was nog steeds te horen. ''Abigail?'' ''Abigail? Neem op NU'' Ze drukte haar telefoon uit en stopte hem weer in der zak. Langzaam vertrok haar gezicht bij het idee dat ze naar haar oom moest. Ze keek vervolgens weer naar Zero. ''Zou ik bij jou kunnen slapen?'' vroeg ze met een kleine rilling in der stem. ''of heb je een neef of nicht waar ik bij zou kunnen slapen?'' nu ze het toch over ouders had, zou Zero wel ouders hebben. Want ze zag zijn ouders nooit op een oudergesprek voor school. Nu ze er toch over dacht, ze zag Zero sowieso nooit op een oudergesprek of wat dan gesprek ook. Ze keek weer voor zich uit, en besefte nu pas dat hij aardig lang zijn hand om der heen heft gehad. haar hoofd ging te keer, en er verscheen een glimlach op het gezicht wat voorheen nogal zuur keek. Nee het zal wel goed komen, zolang ze maar niet thuis is. In een rustig tempo liep ze verder de straat in. Er kwamen steeds meer mensen en dan voornamelijk vrouwen die moesten werken, die jonge jongens moesten verlijden om naar binnen te gaan, of wat dan ook. Moet je nagaan, bijna was ze ook zo geworden, maar omdat Zero haar ex-baas had neergeslagen heeft ze weer een vrije toekomst. Ze keek weer naar Zero die er zoals voorheen weer koeltjes uitzag. Hij reageerde niet op de meiden, sterker nog, volgens mij vond hij het niet eens leuk. Met nog steeds een glimlach op haar gezicht liep ze verder. Steeds meer cafeetjes en dus steeds meer mensen. Het zag er vanaf buiten gezellig uit, maar ze wist wel beter de mensen die daar werken zijn niet zo blij als ze eruit zien. In tegendeel ze doen het waarschijnlijk alleen maar omdat ze geld nodig hebben, en niet omdat ze het leuk vinden, of tof vinden. Nee ze is blij dat ze er niet meer werkt en dat ze weer kan doen en laten wat ze wou. Ze keek even naar Zero, ongeïnteresseerd en mysterieus keek hij om zich heen. Ze pakte der haar bijeen en maakte een grote staart in der haar.

-joehoe Amen-
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Zephyr

Zephyr

Aantal berichten : 119

Character sheet
Leeftijd: My look is like 18, but appearence doesn't say a thing. Cause I'm 239 years old.
Ras: Vampier
Lover: Don't give a shit about love..

A little to short, dont you think? Empty
BerichtOnderwerp: Re: A little to short, dont you think?   A little to short, dont you think? Icon_minitimeza apr 16, 2011 7:21 am

Er liep een iemand over de wereldbol rond die Zero wel voor het ‘ongeluk’ had gekend. Een ongeluk was het niet eens te noemen, hoewel dat hen dat wel altijd verteld was. Ondertussen was er heel wat anders naar voren gekomen, waarna het verhaal vrij gemakkelijk ontfutseld was. Misschien omdat diegene dacht dat het niets meer aan gevoelens of pijn op zou halen, of diegene had een hekel gehad aan Zero. De waarheid was hard, heel hard, maar dat werd nog erger als je er op een manier achter kwam die zo verschrikkelijk was dat je het eigenlijk niemand gunde. Toch was Zephyr iemand die een ander die pijn niet zou weigeren of afnemen. Hij zou juist doodleuk hebben verteld hoe alles zat, geen gruwelijk detail overslaand. Terwijl hij over straat liep waren zijn handen nonchalant in zijn zakken gestopt en richtte hij zijn blik zonder blikken of blozen op alles en iedereen dat hij tegen kwam. Het was niet zozeer dat hij mensen, of de wezens die ze werkelijk waren, aan het kijken was, meer liet hij blijken dat hij absoluut geen zin had om benaderd en aangesproken te worden. De blik van de zwartharige, 18 jaar oud ogende jongeman was hard. De opmerkelijke blauwe kleur versterkte die harde blik alleen maar. Niets van emotie of gevoelens was op te merken van zijn blik of houding, dat was iets wat, als hij ze al had, onder een laagje masker verscholen ging. De emotie die hij zichzelf wel gunde was vermaak, waaronder ook leedvermaak ging. Als Zephyr ergens van kon genieten of van kon lachen was als een ander zichzelf in een benarde of gevaarlijke situatie begaf. Hij zou ook absoluut geen moeite doen om het persoon in kwestie te helpen. Toch stelde hij zich absoluut niet gesloten op, hij liet juist duidelijk merken hoe hij over iets dacht of hoe hij iets vond. Daarbij stond hij dus ook niet stil bij de gevoelens die de ander erbij zou kunnen hebben. Anderen hadden geen waarde voor hem, ze zouden ook niet zomaar tot hem door kunnen dringen en zorgen dat hij wel om hen ging geven. Zich helemaal afsluiten van mensen en wezens deed hij niet, ze waren zijn vermaak en tijdverdrijf in de donkere nachten. En waar hij zich mee amuseerde, kon de ander daar wel heel anders over denken.

De nacht was helder. Een heldere grote maan en vele sterren waren hoog aan de hemel te zien, echter zag Zephyr ze niet omdat hij gewoon niet omhoog keek. Ondanks dat de straatverlichting niet werkte was zijn beeld haarscherp. Hij moest ook goede ogen hebben, anders zou hij problemen krijgen met het snelle voortbewegen. De frisse lucht van die avond bracht verschillende geuren met zich mee. Duidelijk die van mensen, maar de sporen waren vaag omdat het alweer enkele uren geleden was dat ze hier gelopen hadden. Echter sprong een geur eruit. Eentje die hij uit duizenden herkende en nooit zomaar meer zou vergeten. Voor een kort moment waren zijn scherpe tanden zichtbaar, als gevolg van zijn omhoog krullende lippen. Grijnzend liet hij zijn ogen rond glijden, tot ze uiteindelijk op twee kleine figuurtjes vielen, een eind verderop. Binnen no-time stond hij enkele meters van hen af. De schelle stem van een vrouw aan de telefoon was duidelijk te horen, zelfs een mens zou die gehoord kunnen hebben, het mens schreeuwde simpelweg gewoon. De woorden van het meisje bij Zero zorgde voor een grijns op het gezicht van Zephyr terwijl er in zijn felblauwe ogen een heldere schittering verscheen. ”Een neef heeft hij ja..” klonk zijn stem voordat Zero kon antwoorden. Hij begon met rustige passen naar de twee toe te lopen vanaf de boom waar hij tegenaan geleund stond. Met duidelijke interesse namen zijn ogen het blauwharige meisje op, goedkeurend glimlachend, waarna zijn ogen naar die van zijn neef gleden. ”Ook hallo, Zero. Dat is alweer een poosje terug” klonk zijn zware stem met duidelijk geamuseerde toon. Hij had écht niet gedacht zijn neef ooit nog close met een meisje te treffen, of ze nu mens of vampier was. Toch wist hij dondersgoed hoe Zero in elkaar zat en dat hij vrijwel niets achter dit samenzijn moest zoeken. In Zephyr’s geval was dit anders, hij wist dan ook wel bijna zeker dat Zero niet op zijn vage aanbod in zou gaan.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Zero
Moderator
Zero

Aantal berichten : 314

Character sheet
Leeftijd: 17 ~ 237
Ras: Vampier
Lover: You're save in my arms.

A little to short, dont you think? Empty
BerichtOnderwerp: Re: A little to short, dont you think?   A little to short, dont you think? Icon_minitimeza apr 16, 2011 8:34 am

Hij voelde al aan dat de telefoon over zou gaan maar toch kwam de zware stem van de man als een verassing. Hij was zwaar en luid. Zelfs zo´n miezerig mensje zou hem nog gehoord hebben met dat zwakke gehoor van hen. Mensen, mensen waren zo ongelofelijk dom. Ze gooiden hun eigen glazen in met hun idiote gedrag. Al meer dan tweehonderd jaar heeft hij de kans gehad ze te observeren, meer over hun ras te weten te komen. Niet dat het nou erg boeiend was geweest. Mensen kwamen en mensen gingen. Ze leefden kort. Daar zorgden ze zelf wel voor. Ze maakten er zelf een zooitje van. Zero ving dingen op aan de andere kant van de lijn over een of andere oom. Zero wreef in zijn ogen en woelde eens door zijn zilverwitte lokken. Op de een of andere manier had hij het gevoel dat er een soortgenoot in de buurt was. Zero trok zijn neus, evenals zijn bovenlip waardoor zijn scherpe hoektanden ontbloot werden. Zacht gromde hij eens. Het zou toch niet.. Maar Zero liet het begaan, hij zou komen dat wist hij als hij hem goed genoeg kende. Er liepen mensen voorbij, vooral vrouwelijke mensen. Voor hun werk moesten ze klanten zien te lokken en vaak genoeg spraken ze hem aan. Probeerde hem sensueel aan te raken of hem te verleiden met een sexy blik. Maar één koude blik van hem was al genoeg hen opzij te laten deinzen. Hij besteedde niet eens aandacht aan hen. Vond ze misselijkmakend. Wat moest hij nou in hemelsnaam met een méns. Hij dacht het alsof ze minderwaardig waren. Wat ze in feite ook waren maar goed. Ze hadden een goede reden om te blijven leven. Een reden goed genoeg voor hem in ieder geval. Het telefoongesprek eindigde en Abigail keek hem aan. Haar stem klonk, trillend alsof ze ergens bang voor was. Toen ze de vraag stelde rook hij hem weer. En vreemd genoeg had hij een antwoord op haar vraag als zou hij haar niet graag met hém mee laten gaan. Ja, Zero had hem even geleden al geroken en vanuit zijn ooghoeken zag hij hem tevoorschijn komen. Zephyr. Zijn zo geliefde neef. Hij was een zoon van de broer van zijn vader. Dood. Allemaal dood. De dood leek wel een rode draad door zijn leven te leiden. Koeltjes keek hij zijn neef aan. Het was een aantal jaren geleden dat ze elkaar voor het laatst gezien hadden. Waar en wanneer dat wist hij niet meer. Het deed er ook niet meer toe. Zero had niet verwacht hem ooit nog terug te zien. Er zat een verbeten trek rond zijn mond terwijl hij hem kalmpjes aan keek. De manier waarop hij naar Abigail keek sprak al boekdelen en Zero wist alweer hoe laat het was. De ergernis liet hij niet op zijn gezicht doorschijnen maar in zijn zak balde hij zijn hand tot een vuist. Als hij zijn neef goed genoeg kende wist hij wat hij van plan was. Zoals hij met al die anderen ook gedaan had. Alleen was het dit keer Zero die er tussen in stond. God waarom zou hij zich eigenlijk zo druk maken? Alleen om Abigail? Zero zuchtte eens, oké hij mocht haar wel dat moest hij toegeven. En ze was absoluut niet lelijk. Nonchalant vouwde hij zijn armen voor zijn gespierde borst en keek zijn neef doordringend aan. ”Jij komt ook altijd als geroepen hé Zephyr” zijn stem was koud, hard evenals zijn blik. Het vergrootte de afstand tussen hen. Zero zou willen dat hij die grijns van zijn smoel kon vegen. Die zelf ingenomen grijns. Alsof de wereld hem toebehoorde. Alsof alles wat ook maar vrouwelijk was voor zijn charmes zou vallen. Vroeger konden ze goed met elkaar. Totdat Zero zo verbitterd raakte en ze uit elkaar gegroeid waren. Zou hijzelf anders net zoals Zephyr zijn geworden? Die gedachte veegde hij snel weg. Absoluut niet. Met dat hij Zephyr zag kwamen alle herinneringen weer boven. Hij zou nooit meer vergeten in welke toestand hij zijn ouderlijk huis had betreden. Koeltjes was hij binnengestapt. Over de drempel vloeide bloed. Het bloed van zijn ouders. En dat van een tig tal vuile honden. Hun bloed vermengt met dat van de meest vooraanstaanden vampieren was een ware vernedering. De pijn die een normaal mens of vampier zou voelen voelde hij niet, evenals verdriet. In tegenstelling daarvan voelde hij enkel de woede die zijn bloed liet branden. Het zong in zijn aderen. Hij zou ze doden. Allemaal, stuk voor stuk. Hij had het gezworen. Even als iedereen die hem in de weg zou staan. Zijn woede zouden ze voelen. Met een zucht richtte hij zijn aandacht weer op Zephyr waarna hij langzaam zijn blik weer naar Abigail liet glijden. Afijn het was haar keuze. Hij kon er toch niets tegen in brengen.

[Succes! Lief ]

_________________
A little to short, dont you think? 20p9a3s
Spoiler:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://www.silencehope.actieforum.com
Abigail

Abigail

Aantal berichten : 566

Character sheet
Leeftijd: 16
Ras: Vampier
Lover: If i'm not the one for you, then I'll wait for the day you need me.

A little to short, dont you think? Empty
BerichtOnderwerp: Re: A little to short, dont you think?   A little to short, dont you think? Icon_minitimeza apr 16, 2011 11:49 am

Wanneer Abigail dacht dat Zero al mysterieus was had ze het mis, achter een boom kwam een nog mysterieuzerder jongen man aan lopen. Zijn zwarte haar glinsterde door de maan en hij blauwe ogen waren helder. Wanneer hij zei dat Zero een neef had, wist ze het al meteen. Hij was de neef van Zero. Uiterlijk zat duidelijk in zijn familie. Een glimlach verscheen er op haar snoet wanneer hij naar haa keek, en weer verscheen er een lichte blush. Blijkbaar een gewoonte voor der geworden, zometeen gaat ze ook nog blozen bij Hendrik, de kneus van de klas. Nee, deze jongen had iets, iets wat der aansprak iets wat ze geweldig vond. Ze bekeek de jongen van top tot teen en merkte al snel zijn scherpe tanden. Het mooiste is nou ook nog dat hij een vampier is, in ieder geval dat denk ze. Weer bekeek ze de jongen nog eens goed. Ze schatte hem ongeveer 18 jaar oud, niet veel ouder dan zijzelf, of dan Zero. Wat had ze toch een geluk, 2 knappe jongens op een dag. Abigail keek weer naar Zero, hij was blijkbaar niet zo blij met het bezoekje van zijn neef, ze zag al snel dat zijn hand een vuist was in zijn zak, en dat hij hem waarschijnlijk het liefst een klap wou verkopen. Zijn neef had iets gedaan wat Zero niet wou vergeven, alhoewel het is een gok want wat weet ze nou allemaal van Zero. Helemaal niks, ze weet amper dat hij voor der opkomt en dat hij Zero heet, en nu dat hij blijkbaar ook een neef heeft. Dan zou hij ook ouders moeten hebben, ooms en tante's, een grote familie. Ze wou er niet naar vragen, het komt wel tevoorschijn als de tijd rijp is. Al snel kwam Abigail erachter dat de mysterieuze jongen Zephyr heette, beidde namen begonnen met een Z dat was het enigste wat haar momenteel opviel. Voorzichtig zette Abigail een stap naar voren. ''Ik ben Abigail.'' zei ze zo charmant mogelijk. Ze wou een goeden een indruk op hem maken, want hij was zeker niet lelijk, integendeel hij was knap een echte stuk, evenals Zero. Wanneer ze zich voorgsteld had zette ze weer een stap naar achteren ze stond weer naast Zero die nog steeds niet blij was met zijn bezoek, waarom niet, waarom zou je je bloedeigen neef niet willen zien. Mocht ze ooit een neef hebben, dan zou ze erop af sprinten, een grote sprong maken en er dan boven op springen. Er net zolang op blijven zitten tot hij zich overgaf en dan nog eens onder kussen. Nee Abigail snapte er even helemaal niks meer van. Het enige wat ze wist, is dat ze aan werd gekeken door de jongen, dat hij zijn blik liet glijden over haar heen, en dat ze een goed gecontroleerd werd, waarschijnlijk om te chekken of ze een mens was, of een vampier. Bij de gedachten van een vampier voelde ze haar hoektanden scherp worden, en een grijns stont rond haar mond. Dit moest toch wel duidelijk zijn dat ze een vampier was, of niet. Ze besloot om maar eens door te vragen. ''Wat kom je hier doen.'' vroeg ze geïnteresseerd, nouja geïnteresseerd, eerder ongeintresseert, misschien zelfs een beetje bot. Maar het maakte haar allemaal niks meer uit. Hij was knap en dat was het enige wat nu even telt. Haar blik ging weer naar die van Zero, zijn violet kleurige ogen leken wel in vuur te staan, en zijn zilver grijze haar zat alle kanten op. Het enigste wat Abigil hoopte, is dat het goed af zou lopen mochten ze hier, op dit moment nu gaan vechten.

-oké sorry voor de kortheid en de spellings fouten die er wss inzitten, mijn word heeft geen spellingscontrole dus ik heb er hier een paar uitgepikt xd en nogmaals, sorry voor die kortheid-
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Zephyr

Zephyr

Aantal berichten : 119

Character sheet
Leeftijd: My look is like 18, but appearence doesn't say a thing. Cause I'm 239 years old.
Ras: Vampier
Lover: Don't give a shit about love..

A little to short, dont you think? Empty
BerichtOnderwerp: Re: A little to short, dont you think?   A little to short, dont you think? Icon_minitimema apr 25, 2011 3:12 am

In een fris, verkoelend briesje wiegte Zephyr's halflange donkere haar heen en weer. Constand bleef het in beweging, wat uiteindelijk meer irritant werd dan prettig. Terwijl hij liep was zijn felle blik vooral op ongeïntereseerd ingesteld en waren zijn handen, om dat nog eens te benadrukken, in zijn zakken gestoken. Toch kon je hem niet echt gesloten noemen. Altijd kon hij zich wel met woorden uit en in situatie's lullen en ook had hij altijd wel zijn woordje klaar. Maar juist met zijn woordkeuze en, zodra hij zijn masker opzette, charmante uiterlijk kon hij gemakkelijk voor elkaar krijgen wat hij wilde. Hoe hij over andere wezens dacht werd daarbij ook direct duidelijk; hij gaf geen bal om ze. Wat kon het hem nu schelen wat anderen voelde en dachten? Als ze verstandig waren geweest hadden ze hem niet eens benaderd. Want dat moesten ze toch echt gedaan hebben wou je een uitbrander of zo niet nog fellere uitspraak over je heen krijgen. Maar zodra Zephyr de ander benaderde moest hij ook wat van hen. In de meeste gevallen waren de mensen of wezens die hij benaderde van het vrouwelijke geslacht en zeker ook niet onaantrekkelijk. Hij wist dat hij zelf niet vervelend was om naar te kijken wat hij ook in de strijd gooide bij het breiken van zjn doelen. Doelen die eigenlijk niets voorstelde en zo vervelend waren als het maar kop. Op het moment zelf viel dat alles trouwens wel mee, maar zodra hij hen de volgende morgen verliet zou voor hen alles op hun plaats vallen. Het kwam haast nooit voor dat Zephyr de nacht alleen doorbracht, hij zorgde er wel voor dat hij ergens onderdak had. En zo niet rustte hij niet en reageerde hij de frustratie in zijn lichaam op een andere manier af. Zijn koele blik richtte hij op zijn neefjes gezicht. Verschillend als de dag en nacht. Toch kon Zephyr een grijsn niet onderdrukken waarna hij zijn hoofd lichtelijk schudde. Het was ontzettend lang geleden sinds ze elkaar voor het laatst gezien hadden. Maar wat dacht je dan, met het verlies wat ze beide geleden hadden. Hun familie bestond niet meer, het enige wat over was waren twee neven. De ene met zijn zilverwitte haar en de andere met zijn halflange donkere coupe. Echter bleef zijn blik niet lang op zijn niet al te opgewekt ogende neef hangen, maar gleden weer terug naar het meisje naast hem. Ze was geen mens, wat haar geur hem vertelde, en dus ook niet zo naïef. Maar gezien de hulpeloze klank van daarnet en de uistraling van nu wist hij dat ze bij lange na niet zo sterk was als hijzelf en zijn neef. Maar ze had ook niet meegemaakt wat zij te voordure hadden gehad. "Je kent me toch? Ik verschijn altijd zodra een hulpeloze, schone dame mijn hulp nodig heeft" klonk zijn antwoord terwijl de grijns weer op zijn gezicht verscheen. Enkele seconden keek hij zijn neef aan, die ondertussen met zijn armen voor zijn borst gevouwen stond. Zodra zijn blik weer op het gezicht van het meisje viel ontging de blos op haar gezicht hem niet, ha, het was al raak. Zijn grijns had plaatsgemaakt voor een charmante glimlach terwijl hij met zijn hoofd een knikje maakte in haar richting. Als ze dan een pas naar voren doet en zichzelf voorsteld richt hij zijn ogen op de hare. Terwijl hij lichtelijk door zijn knieën zakte en zijn hand uitstrekte om de hare erin te nemen en zijn lippen naar haar hand bracht negeerde hij Zero's houding. "Aangenaam kennis te maken, schone Abigail. Zoals mijn neefje me al lomp had voorgesteld; mijn naam is Zephyr" klonk zijn antwoord met zijn charmante stem zacht, maar veel zwaarder dan de stem van jet meisje, want dat was ze nog. Zodra ze weer achteruit wijkt om naar zijn neef te gaan staan laat hij haar hand uit de zijne glijden, geen moeite doen om die vast te houden. Dat zou alleen maar voor nog meer spanning bij Zero zorgen dan die er nu al aanwezig was. Zephyr kende zijn neef goed genoeg om te weten dat die zijn praktijken niet op prijs stelde maar juist verachte. Daarnaast stelde hij zich wel heel abrupt en beschermend op als het om de mooie Abigail ging. Een klein grinnikje was te horen, waarna hij zijn hoofd eens omdraaid een over zijn schouder naar achteren keek. Kort gleed zijn blik rond, maar uiteindelijk werd deze weer gericht op de twee voor hem. De heldere stem deed hem weer naar Abigail's blik zoeken. "Niets in het bijzonder. Ik kom nergens met een directe reden, maar de geur van mijn neefje hier zou ik niet zomaar meer vergeten en ik kwam eens kijken hoe Zero het maakt" klonk zijn antwoord net zo rustig en kalm als daarstraks. Af en toe werd er een blik op Zero's gezicht geworpen, meer om die te jennen dan om te kijken hoe hij erbij stond. Als zijn neef besloot hem aan te vliegen dan zou hij aan zijn zicht neits hebben, dan waren zijn oren en snelle reactie meer van belang. Maar zolang dit meisje ind e buurt was leek zijn neef zich te willen inhouden.

[FLUT, en sorry dat ik zo laat ben.. ]
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Zero
Moderator
Zero

Aantal berichten : 314

Character sheet
Leeftijd: 17 ~ 237
Ras: Vampier
Lover: You're save in my arms.

A little to short, dont you think? Empty
BerichtOnderwerp: Re: A little to short, dont you think?   A little to short, dont you think? Icon_minitimezo mei 01, 2011 9:00 pm

Jaren geleden al was zijn lot al voorbestemd geweest. Zonder dat hij er ook zelf maar wat aan had kunnen doen. Hij was gedoemd om altijd op zijn hoede te zijn. Aangezien hij een van de enigste pure vampieren nog was. Was hij altijd het mikpunt van jaloerse vampieren die de macht in handen wilden krijgen. Iets waarmee hij op jonge leeftijd al mee te maken kreeg. Zijn familie uitgemoord. Te beginnen met zijn ouders en broertje. Waarna ook nog de rest van zijn familie. Verdrietig er over? Nee. Nooit geweest en zal hij ook nooit zijn. Maar boos, woede, haat. Dat kende hij dan weer wel. Zijn leven bestond uit die emoties. Als hij al wel emoties toonde. Nou ja, in zijn lange leventje waren er tot nu toe twee aardig in de buurt gekomen. En dat waren Yuuki en het meisje dat naast hem stond. Abigail. Heel onbewust eigenlijk. Hij wilde haar beschermen. Waartegen? Tegen het kwaad in het leven. En dat terwijl hij niet zo heel lang geleden zelf nog tot diegene die een gevaar veroorzaakten behoorde. Dat hij de schrik was van vele mensen. En voor de schrik van vele meisjes. Want ze hielden van hem. Dat wist hij. Daar maakte hij dan ook mooi gebruik van. Een flashback van een van zijn slachtoffers kwam naar boven. Hij wist zelfs de naam van het meisje niet.

Angstig keek ze hem aan. Haar ogen groot, vol met angst en pijn. Ze was bang voor het onbekende. Bang voor de dood. Hij niet. Kwam de dood hem maar halen. Dan zou hij van alles af zijn. Misschien was het wel makkelijker om er zelf een einde aan te maken. Zijn handen grepen naar zijn hoofd en zocht steun tegen de muur achter hem. Hij was in de duisternis gevallen en nu moest hij er uit zien te komen. Anders zou hij in een monster veranderen. Iets wat hij altijd veracht had. Hij walgde van zichzelf. Zijn handen bedekten zijn eens violetkleurige ogen die nu bloedrood waren. Zijn scherpe hoektanden drukten tegen zijn lippen en hij beet zijn kaken zo stevig dicht, wilde het voorkomen maar de dorst en het verlangen naar bloed was te groot. Hij had haar met zijn charmes in de val gelokt en ze was er voor gevallen. Nu zou ze zijn zoveelste slachtoffer worden. Hij was geen haar beter dan Zephyr, zijn neef. Nee hij was zelfs erger. Duizenden malen erger. Bloed sijpelde uit de kleine gaatjes die hij had veroorzaakt met zijn scherpe hoektanden. Het donkerharige meisje keek hem angstig aan. Tranen liep over haar betraande gezicht. Grote ogen die rood waren van het huilen. Een snik steeg op uit haar keel. Zero haalde de hand weg voor zijn gezicht en keek haar koelbloedig aan. Toen was hij ineens bij haar. Tilde haar kin op zodat ze hem aan moest kijken. Een grijns krulde zijn lippen. ”Ik zal het snel doen” zei hij nog steeds met die misselijkmakende grijns op zijn gezicht. In een flits zette hij zijn tanden in haar hals en begon gulzig te drinken. Het meisje spartelde wild tegen. Probeerde hem te slaan, te schoppen. Probeerde hem te krabben en een knietje te geven maar hij hield haar stevig vast met zijn ijzersterke armen. Bloed stroomde langs haar hals en langzaam maar zeker begon het spartelen minder te worden tot hij het leven uit haar zoog en ze slap op de grond viel. Zero kon niet meer helder denken. Zijn enige gedachte was bloed. Bloed. Dat was het enigste waar hij nog maar aan kon denken. Uit zijn mondhoeken liep nog het bloed dat hij zojuist gedronken had. Ruw veegde hij het met zijn mouw weg. Sprong uit het raam van het verlaten gebouw en sprong de donkere nacht in. Op zoek naar een nieuw slachtoffer..
In feite was hij dus helemaal geen haar beter dan zijn neef. Misschien was hij nog wel erger. Maar het grootste verschil was dat hij ermee gestopt was en dat Zephyr nog altijd meiden voor zijn eigen pleziertje pijn deed. Ze zagen het gewoon niet in. Net zoals ze hem ook geloofd hadden toen hij hen mooie woordjes toe gefluisterd had en ze daarna in koele bloede had afgeslacht. Maar anderzijds, het waren alleen maar mensen. Zo mocht hij dus niet gaan denken. Dan zou het niet lang meer duren voordat hij weer in dat diepe gat zou vallen van duisternis en er met moeite weer uit moeten klimmen. Plus het feit dat de mensen nu slimmer leken te zijn. Er waren speciale team die moorden oplosten. Hmm, dat maakte het voor vampieren ook al moeilijker. Nu moesten ze het met bloedzakken en oplosbare bloedtabletten doen. Doden. Het was zo ongelovelijk makkelijk. Maar het bloed bleef voor altijd aan je handen kleven. Zero bekeek zijn eigen handen en spreidde zijn vingers eens uit. Hij was een moordenaar.. Balde zijn handen toen weer tot vuisten en wilde een vernietigende blik op zijn neef werpen maar dat deed hij niet. In plaats daarvan grijnsde hij alleen maar. Wierp zijn neef een halve grijns toe en liet toen naar hem toe om hem te omhelzen. ”Dat vind ik nou aardig van je. Waar heb je al die tijd toch gezeten?” na dit voorval was zijn stem echter nog altijd hetzelfde koeltjes en afstandelijk. Of dat ooit zou veranderen? Hmm, dat was een vraag voor in de toekomst. En daar keek hij niet naar. De toekomst was voor hem hetzelfde als voor de mens. Een dag voor een mens was alleen voor hem twintig jaar. De grijns verdween echter weer van zijn gezicht en zonder een emotie te tonen keek hij naar de twee. Hij wist dat hij Abigail voor zich zou winnen. Als hij eenmaal zijn zinnen op haar had gezet. En ergens. Ergens heel diep weg gestopt begreep hij hem. Maar hij wilde hem niet begrijpen. Hoewel het hem wel speet als hij Abigail kwijt zou raken.

[hij is heel erg flut sorry]

_________________
A little to short, dont you think? 20p9a3s
Spoiler:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://www.silencehope.actieforum.com
Gesponsorde inhoud




A little to short, dont you think? Empty
BerichtOnderwerp: Re: A little to short, dont you think?   A little to short, dont you think? Icon_minitime

Terug naar boven Ga naar beneden
 
A little to short, dont you think?
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Your Fate :: Het Noorden :: Cafe-
Ga naar: